Ιστορικά ντοκουμέντα, Ρεπορτάζ Γιώργου Μαύρου, εφ.ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 7 Μαϊου 1984
Οι Χαϊδαριώτες Γιάννης Μπεκιάρης – Γιάννης Μπαρμπαγάλας περιγράφουν:
«Εμείς θάψαμε και ξεθάψαμε τον Πλουμπίδη…»
Ο μελλοθάνατος στήθηκε μπροστά στο απόσπασμα, με χειροπέδες στα χέρια, πράγμα πρωτοφανές και στο στήθος του καρφιτσώθηκε ένα άσπρο πανί για σημάδι.
Απότοκα του εμφυλίου όπως είπαμε.
Αυτό όμως που ακολούθησε μετά τις δύο ή τρεις χαριστικές βολές με το πτώμα του Νίκου Πλουμπίδη, δεν μπορεί να είχε σχέση με τα πάθη του εμφυλίου. Μας το περιγράφουν άνθρωποι που έθαψαν και ξαναέθαψαν το άψυχο σώμα του κομμουνιστή ηγέτη. Είναι ο κ.Γιάννης Μπεκιάρης, υπάλληλος τότε του Δήμου Χαϊδαρίου και ο κ.Γιάννης Μπαρμπαγάλας, 54 χρονών, νεαρός τότε εργάτης και μέλος σήμερα της Κ.Ε. της ΕΣΠΕ του Στάθη Παναγούλη που θυμούνται για την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Μιλάει ο πρώτος:
Ερώτηση: Εσείς φορτώσατε το πτώμα του Πλουμπίδη στο σκουπιδιάρικο του Δήμου;
Απάντηση (Γ.Μπεκιάρης): Όχι. Στεκόμουν 20 – 30 μέτρα από τον τόπο της εκτέλεσης. Σοκαρίστηκα τόσο που όταν ο επικεφαλής του αποσπάσματος μου ζήτησε να τον μεταφέρω αρνήθηκα χωρίς συζήτηση… Το αυτοκίνητο ήταν στον καρόδρομο 40 – 50 μέτρα πιο πάνω.
Ερώτηση: Ποιος τον μετέφερε;
Απάντηση (Γ.Μπεκιάρης): Τον έπιασαν 6-7 χωροφύλακες και δεν τον σήκωσαν από πόδια και χέρια αλλά τον έσερναν σαν τσουβάλι… χτύπαγε θυμάμαι, το κεφάλι στις πέτρες σε κάθε σούρσιμο.
Ερώτηση: Τι άλλο θυμάστε; Τι σας έκανε εντύπωση ακόμα;
Απάντηση (Γ.Μπεκιάρης): Θυμάμαι πως οι λόφοι γύρω από την κοιλάδα όπου έγινε η εκτέλεση ήταν γεμάτοι ένοπλους αστυφύλακες. Επίσης έναν βοηθό μου που έβγαλε φουσκάλες στο πρόσωπο μόλις έπεσε ο Πλουμπίδης…
Ερώτηση: Που τον πήγατε με το αυτοκίνητο του Δήμου:
Απάντηση (Γ.Μπεκιάρης): Στο νεκροταφείο Χαϊδαρίου, το λεγόμενο του Άι – Γιώργη που δεν υπάρχει πια…
Εκεί κάποιοι έδωσαν εντολή στον εικοσάχρονο εργάτη Γιάννη Μπαρμπαγάλα να τον θάψει μαζί με τον κ.Αλέκο Αρμουτζόγλου, 17 χρονών.
Στο νεκροταφείο, ο Γ,Μπεκιάρης, τον παρέδωσε σε κάποιο Μιχάλη, εργάτη αλλά «άνθρωπο της ασφάλειας» ο οποίος άρχισε να σκάβει αλλά μόλις «έπιασε πέτρα» σταμάτησε (στους 40 πόντους) και τον «σκέπασε».
Γιάννης Μπαρπαγάλας: Όταν δύο μέρες αργότερα, θυμάται, ο Γιάννης Μπαρμπαγάλας, οι συγγενείς του Πλουμπίδη, φώναξαν εμένα και τον 17χρόνο, τότε, Αλέκο Αρμουτζόγλου, να πάμε να τον ξεθάψουμε, πήγαμε στο νεκροταφείο και τον βρήκαμε μισοθαμένο, τα πόδια με τις άσπρες κάλτσες να εξέχουν από το χώμα.
Ερώτηση: Που τον θάψατε;
Απάντηση (Γ.Μπαρμπαγάλας): Δίπλα ακριβώς όπου δεν είχε πέτρα… μύριζε άσχημα ο τόπος… τον πλύναμε, τον βάλαμε σ΄ ένα φέρετρο και τον θάψαμε κανονικά.
Ερώτηση: Τι σούκανε εντύπωση απ΄ όλη αυτή τη διαδικασία;
Απάντηση (Γ.Μπαρμπαγάλας): Τα πόδια που εξείχαν… τα συρματένια του γυαλιά που παρά την ταλαιπωρία δεν είχαν πέσει από την τσέπη του… όλη αυτή η αγριότητα….
