Η συμβολή των Σινασιτών (ή Συνασιτών) στο Χαϊδάρι, 1925.
[Το κείμενο που ακολουθεί με τίτλο “Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ ΣΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ “ βρέθηκε δκτυλογραφημένο και ανυπόγραφο, χωρίς στοιχεία επικοινωνίας μιά Καθαρά Δευτέραστο Δαφνί. Ωστόσο θεωρείται έγκυρο γιατί αναφέρει πληροφορίες και ονόματα υπαρκτά στην πόλη μας που έχουν σχέση με την δεύτερη ομαδική κατοίκιση, το 1925, στο Χαϊδάρι.
Επιπρόσθετα του κειμένου αξίζει να προσθέσουμε: Πριν την αναχώρησή τους οι κάτοικοι της Συνασού – υπο την αιγίδα της Κοινοτικής τους Επιτροπής- φωτογράφησαν τα σπίτια και την κοινότητά τους. Το υλικό αυτό ταξίδεψε μαζί τους ή πριν από αυτούς. Με πρώτο σταθμό την Κωνσταντινούπολη και με τελικό προορισμό την Αθήνα. Εκεί που στα τέλη του 1924 εκδόθηκε ένα λεύκωμα: Η Σινασός της Καππαδοκίας.
Το λεύκωμα αυτό συνιστά μια προσπάθεια διάσωσης του παρελθόντος: της ιστορίας, των παραδόσεων, της συλλογικής μνήμης μία κοινότητας που είχε χάσει την υπόστασή της. Οι φωτογραφίες που ήρθαν από «εκεί» μαζί με σύντομα κείμενα που γράφτηκαν στο προσφυγικό «εδώ» συνθέτουν ένα εγχείρημα ανασυγκρότησης της κοινοτικής ζωής που εκτείνεται από την ιστορική της διαδρομή και τα σπίτια των ανθρώπων μέχρι τη διάλεκτο της περιοχής και τους στίχους των τραγουδιών της.
[Φωτογραφίες από το Λεύκωμα στην ανάρτηση]
****** Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ ΣΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ *****
Η κωμόπολη ΣΙΝΑΣΟΣ βρίσκεται στο κέντρο της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας, νοτιοανατολικά της Άγκυρας περίπου 250 χιλ/τρα. Ο πληθυσμός της ανερχόταν, περίπου, σε 4.000 Έλληνες και 500 Τούρκους.
Η ΣΙΝΑΣΟΣ ήταν από τις λίγες ελληνόφωνες περιοχές της Καππαδοκίας και οι Σινασίτες είχαν πολύ αναπτυγμένο το θρησκευτικό και το Εθνικό συναίσθημα της ελληνικής καταγωγής τους. Η ελληνική παιδεία ήταν πολύ ανεπτυγμένη, καθώς λειτουργούσε Παρθεναγωγείο και Αρρεναγωγείο από το 1830, με δασκάλους και δασκάλες από την Αθήνα.
Η ΣΙΝΑΣΟΣ ήταν, κατά κοινή ομολογία, εκπεφρασμένη δια στόματος του τότε Μητροπολίτου Καισαρείας «η Αθήνα στη Μικρά Ασία και ο Φάρος τους Ελληνισμού στα βάθη της Ανατολής. Πηγή ευημερίας για τη Σινασό ήταν το εμπόριο. Οι Σινασίτες διέπρεψαν στη Πόλη ως έμποροι ναυτιλιακών ειδών, μαύρου χαβιαριού και αλιπάστων.
Η ελληνική εκπαίδευση και η αμεσότητα της κοσμοπολίτικης Πόλης είχαν σαν αποτέλεσμα την αύξηση του βιοτικού επιπέδου των Σινασιτών και την βελτίωση των κοινωνικών δεσμών με την πατρίδα. Η νοσταλγία του ξενιτεμένου και η αγάπη για το χωριό, οι κοινωνικές σχέσεις μεταξύ τους και η ευημερία των Σινασιτών δημιούργησαν τα περίφημα και γνωστά πλέον αρχοντικά της Σινασού, με πλούσιο εξωτερικό και εσωτερικό διάκοσμο, που δέσποζαν στο χωριό, το οποίο ήταν χτισμένο σε ψηλώματα με πανορομική θέα. Σήμερα οι Τούρκοι επανέφεραν το όνομά της , από Μουσταφάπασα και το επιδεικνύουν στους επισκέπτες σαν την «Πόλη με τα αρχοντικά».
Οι Σινασίτες, μετά την Ανταλλαγή, ασχολήθηκαν και στον Ελλαδικό χώρο με το Εμπόριο, τα Γράμματα και τις Τέχνες, στα οποία και διαπρέπουν. Το 1925 οι Σινασίτες ίδρυσαν το Φιλανθρωπικό Σωματείο «Νέα Σινασός» με πλούσια φιλανθρωπική και πολιτιστική δράση μέχρι και σήμερα. Το Σωματείο μας, για την δραστηριότητά του, τιμήθηκε το 1985 με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών.
Το 1925 αρχίζει η πρώτη κατοίκηση από τους Σινασίτες στο Χαϊδάρι. Αγοράζουν είτε στο Λόφο, είτε στο Δάσος Χαϊδαρίου και κτίζουν τα πρώτα σπίτια τους οι κ.κ. Χρ. Χρηστίδης, Ιωάν. Βλασιάδης, Γαντόπουλος, Κεσίσογλου, Θεοφανίδης, Ζ¨Θεοδωρίδης, Ιγναντιάδης, Στ. Κρυσταλλίδης, Θεοφυλλίδης, Σάββας Αθανασιάδης και πολλοί άλλοι.
Ενδιαφέρονται αμέσως για τον τόπο και συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνική ζωή του. Έτσι βλέπουμε τον Στ. Κρυσταλλίδη, το 1932, να είναι Κοινοτικός Σύμβουλος και Πρόεδρος Ποδοσφαιρικού Συλλόγου. Να συμμετέχουν σε Επιτροπές Ανοικοδομήσεως Εκκλησιών, όπως της Εκκλησίας της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου» και της «Αγίας Παρασκευής». Φροντίζουν να αποσπασθεί το Χαϊδάρι από το Δήμο Αιγάλεω και να γίνει ανεξάρτητη κοινότητα, όπως έγινε το 1935.
Κατά τις δύσκολες μέρες της Κατοχής, αναλαμβάνουν Σινασίτισσες και Σινασίτες, όπως η κα Αναστασία Αθανασιάδου, Μάρθα Θεοφανίδου, Κυβέλη Χρηστίδου και οι κ. Σάβ. Αθανασιάδης, Ιωάν. Σιδηρόπουλος και κάτοικοι της περιοχής όπως η κα Αικ. Γιαχνή και οι κ. Ευάγ. Ντηνιακός, Σωκρ. Παπασταύρου κ.ά., τα σωτήρια Συσσίτια ΕΟΧΑ μαζί με την Περίθαλψη. Επίσης διανομή γάλακτος από το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και το Ελληνικό Τμήμα. Αυτή η κοινωνική προσφορά τους συνεχίσθηκε μέχρι το 1949-50, οπότε εξέλειψε κι ο λόγος υπάρξεως των Επιτροπών.
Το 1951 αγοράζεται έκταση περίπου 150 στρεμμάτων στην Αγ. Γρηγορούσα από τον Οικοδομικό Συν/σμό «Σινασός» και δημιουργούνται 150 οικόπεδα των 500 τ.μ. περ. τα οποία τελικά μοιράσθηκαν στους Σινασίτες το 1966, επειδή τότε μπήκε η όλη έκταση στο Σχέδιο Πόλεως και δεν ήθελαν οι Σινασίτες να κτίσουν αυθαίρετα κα χαλάσουν την ομορφιά, του Δήμου πλέον Χαϊδαρίου.
Εκτός όλων των άλλων η συνεισφορά των Σινασιτών στο Χαϊδάρι επίσης είναι:
Το οικόπεδο 2.000 στρεμμάτων στο οποίο κτίσθηκε η εκκλησία του Αγ. Νεκταρίου.
Το ήμισυ και πλέον των πλατειών όπου βρίσκεται το Πολιτιστικό Κέντρο και το Ανοικτό Θέατρο του Δήμου Χαϊδαρίου. Ουδέποτε επιδίωξαν την είσπραξη χρημάτων από ιδιοκτησιακά τμήματα του Συν/σμού τους που καταπατήθηκαν από τρίτους ή απέβησαν σε όφελος του Δήμου, για να μην επιφέρουν κοινωνική αναταραχή.
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΜΑΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΚΟΣΜΟΙ ΤΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΞΙΟ ΚΑΘ’ ΟΛΑ ΔΗΜΟ ΤΟΥ.
Περισσότερες πληροφορίες για τη Σινασό και τους Σινασίτες:
- Η Συνασός της Καππαδοκίας: ένα λεύκωμα, 1924 https://tinyurl.com/5d3rnewm
- Φωτογραφίες από το λεύκωμα (1924) https://tinyurl.com/3hz6unc4
- Σινασός-Καππαδοκία – Βίντεο στις μέρες μας https://youtu.be/nLW02wxz2WY?feature=shared
- Σινασός Καππαδοκίας – https://tinyurl.com/p7cspwnf
[ΠΗΓΗ: Αναδημοσίευση με μικροαλλαγές και μικροπροσθήκες από το Ιστορικό Λεύκωμα του Κώστα Φωτεινάκη “ΧΑΪΔΑΡΙ – ΤΟΠΟΣ & ΑΝΘΡΩΠΟΙ”, 2007]
